در این تحقیق خواص مکانیکی، رفتار شکست و مکانیسمهای چقرمگی سیستمهای سهتایی PP/EBA-GMA/Hydrophilic SiO2 در ریزساختارهای مختلف کنترل شده (بر اساس ترتیب خوراکدهی و تغییر عاملیت جزئی ماتریس)، بررسی شد. نتایج مطالعات نشان داد که مورفولوژی نهایی به شدت متأثر از ترتیب اختلاط اجزاء و تغییر عاملیت ماتریس است، که به دنبال آن بر سایر خواص مکانیکی نمونهها، استحکام ضربه و چقرمگی شکست (از نقطه نظر فعالسازی انواع مکانیسمهای درگیر در فرآیند شکست) آن تأثیر میگذارد. نتایج مطالعات خواص مکانیکی نشان داد که با اضافه کردن فاز معدنی سخت (SiO2) به آلیاژ دوتایی PP/EBA-GMA پارامترهای مدول، تنش تسلیم و استحکام کششی نمونههای سهتایی افزایش یافته ولی مقدار ازدیاد طول تا نقطه شکست کاهش یافت. نمونههای سهتایی مقادیر استحکام ضربهای بالاتری را نسبت به آلیاژ دوتایی متناظر از خود نشان دادند که به اثر همافزایی ناشی از حضور همزمان فاز نرم رابری و فاز سخت نانوذرات در بهبود مقاومت ضربهای نسبت داده شد. در ادامه، به مکانیسمهای درگیر در فرآیند شکست و مرتبط با محل قرارگیری نانوذرات SiO2 پرداخته شده و سعی گردید تا انواع مختلف مکانیسمهای اثرگذار بر افزایش چقرمگی سیستمهای سهتایی در آزمون استحکام ضربهای بررسی و معرفی گردد. نتایج نشان داد که حضور فاز رابری EBA-GMA در ماتریسPP از طریق مکانیسمهای حفرهزایی و توسعه باندهای برشی انبساطی، موجب بهبود چقرمگی میگردد. نشان داده شد که در سیستمهای سهتایی، حضور نانوذرات SiO2 به شکل ساختارهای تجمعیافته در ماتریس در شرایط آزمون ضربه، از طریق مکانیسمهایی مانند ترویج ترکچهزایی و انحراف مسیر رشد ترک و جلوگیری از رشد ساختارهای حفره-فیبریل بر رفتار شکست و چقرمگی نمونهها اثرگذار است. رفتار جریان و خواص ویسکوالاستیک خطی نمونهها به وسیله یک دستگاه رئومتر دینامیک مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج به دست آمده از مطالعات رئولوژیکی نشان داد در نمونههای سهتایی، مدول ذخیرهای در محدوده فرکانسی پایین نسبت به آلیاژ دوتایی افزایش مییابد که میزان افزایش بشدت تابع نحوه کنارهم قرار گرفتن فازهای فرعی در ماتریس پلیمری است.
