توسعه مواد کامپوزیت، علمیاست که با توجه به نیازهای جامعه و کاربردهای وسیع آنها مداوم در حال رشد است. از این نظر لزوم تقویت مواد پلیمری در مقیاسهای میکرو و نانو یکی از اهداف اصلی توسعه این مواد محسوب میگردد. نانو پرکنندهها سطح بینابینی تماس بین اجزاء را افزایش داده و نسبت سطح به حجم را بهبود میبخشند. این تغییرات منجر به بهبود و تقویت کلی عملکرد مواد شده و قابلیتهای آنها ارتقاء مییابد. این مواد به دلیل خواص مکانیکی مناسب برای بسیاری از کاربردها مانند صنایع خودروسازی، ساختوساز، بستهبندی و صنایع هوایی مورد استفاده قرار میگیرد. با این حال، این خواص تحت تأثیر عوامل متعددی همچون اندازه الیاف، شرایط فرآوری و چسبندگی بین الیاف و ماتریس و میزان و نحوه پخش آنها قرار میگیرند. در این مطالعه مرور اجمالی بر تحقیقات متعدد در زمینه خواص مکانیکی مواد کامپوزیت و نانوکامپوزیت مبتنی بر پلی وینیل کلراید (PVC) انجام شده است.
