عنوان	بهبود تاب‌آوری لرزه‌ای محیط انسان‌ساخت با کاربرد هوش مصنوعی در تحلیل لرزه‌ای سازه‌های مجهز به جداسازی پایه
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده
کلیدواژه‌ها	هوش مصنوعی، جداسازی پایه، تحلیل لرزه‌ای، تاب‌آوری، استانداردسازی
چکیده	بنا بر اهمیت ایمنی لرزه‌ای سازه‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ در تاب‌آوری محیط‌های انسان‌ساخت، جداسازی پایه(Base Isolation: BI) مورد توجه ویژه می‌باشد. BI عملکرد لرزه‌ای سازه را با کاهش انرژی انتقالی حرکات زمین به آن بهبود می‌بخشد. تحلیل رفتار سامانه‌های BI و سازه‌های کنترل شده با آن‌ها به دلیل عواملی مانند وجود غیرخطی‌ها نیازمند محاسباتی افزون بر محاسبات سازه‌های ایمن‌سازی شده به طور سنتی و عملاً چالش‌برانگیز است. هوش مصنوعی (Artificial Intelligence: AI) به عنوان ابزاری کارآمد برای حل این چالش مطرح می‌باشد. در این مقاله، اطلاعات موجود در زمینه‌ی کاربرد AI برای تحلیل BI در قالب بخشی از پژوهش اصلی موضوع مقاله به طور جامع بررسی می‌شوند تا مسیر آینده برای کاربرد عملی فراهم‌تر گردد. به این منظور، روش‌های مختلف کاربرد AI در تحلیل سازه‌های مجهز به BI‌ و مزایا و معایب آن‌ها به طور سیستماتیک و با دید مهندسی ارزیابی و مقایسه می‌شوند. نتایج مطالعات نشان می‌دهند استفاده از AI می‌تواند زمان تحلیل را کاهش داده و دقت پیش‌بینی پاسخ را افزایش دهد. یادگیری ماشین و بخصوص ترکیب مدل‌های جایگزین با یادگیری ماشین مبتنی بر شبکه‌های فیزیک‌آگاه در کاربرد BI برای بهبود تاب‌آوری لرزه‌ای کارآمدتر بوده و توصیه می‌گردند. همچنین، نشان داده می‌شود بهره‌مندی از AI برای استانداردسازی تحلیل نیز مفید است.
پژوهشگران	پیمان نرج آبادی فام (نفر اول)، اکبر صیادزاده (نفر دوم)